2004 yilinda TBMM’de onaylanan 5199 sayili Hayvanlari Koruma Kanunu ve ertesi yil cikan Uygulama Yonetmeligi uyarinca, Turkiye’deki tum yerel yonetimler yetki ve gorev sinirlari icindeki sahipsiz sokak hayvanlarinin rehabilitasyonu icin bakimevi veya rehabilitasyon merkezleri kurmakla yukumludurler.

Ayni kanun ve yonetmeliklerde, yerel yonetimlerin ilgili birimleri (Veteriner Isleri Mudurlukleri) tarafindan toplanan sahipsiz hayvanlar bu merkezlere getirilerek kisirlastirilir, kuduz asilari yapilir, kayit altina alinarak chiplenip disaridan kisirlastirildiginin anlasilmasi icin de her belediyeye ozgu ayri renk veya sekilde kupelerden takilir. Ve bu surecin ardindan, ‘rehabilite’ edilen saglikli hayvanlarin alindiklari yere geri birakilmalari sart kosulmustur.

Yukarida anlattigimiz isleyis maalesef Turkiye’deki yerel yonetimlerin cogu tarafindan yerine getirilmemekte, ekiplerce uygun sartlar olusturulmadan toplanan hayvanlar bu merkezlerde olumsuz yasam kosullariyla mucadele etmek zorunda kalmaktadirlar. Hatta, sokaktan alinan saglikli hayvanlar buralara getirilislerinden cok kisa bir sure sonra toplu halde hayvan barindirilan yerlerdeki salgin hastaliklara yakalanmakta, irk tur ve karakterine bakilmaksizin ayni kafese konulan hayvanlardan hasta veya gucsuz olanlar cogu zaman yemek bile yiyememekte veya diger hayvanlar tarafindan sonu olumle sonuclanan saldirilara maruz kalmaktadirlar.

Barinaga getirildikten sonra alisik olmadiklari bu ortamda verdikleri yasam savasindan dolayi hastalanan, agresiflesen, bunalima giren, hatta yemek yemeyi ve su icmeyi reddederek olmeye calisan barinak hayvanlari, yerel yonetimlerin kanunun geregini yerine getirmis olmak icin adeta ‘gostermelik’ olarak yaptigi fakat maddi-manevi desteklemedigi bu merkezlere yeterli butceyi ayirmamasindan kaynaklanan eksiklikler dolayisiyla da zor durumdadirlar.

Baslica problemler; gida, ilac ve genel yasam kosullaridir.
Ozellikle kirsal kesimde bulunan veya cok fazla sayida hayvanin oldugu merkezler, hastane, askeriye, otel gibi yerlerden artik yemek toplamaya calismakta ancak toplanan miktar yeterli olmamaktadir. Yerel yonetimler kuru mama ve bunun gibi besleme yontemlerini ‘pahali’ bulduklarindan, bir elin parmagini gecmeyen iyi durumdaki merkezler haricindeki tum bu yerlerde hayvanlar sanslilarsa gunde 1 kez artik ve az miktarda yemekle beslenirler. Yeni dogum yapmis anneler, hamileler, yavrular, bebekler, hasta ve yaslilar ise gunluk almalari gereken gida miktarinin hicbir zaman alamamaktadirlar.

Ayni sikinti ve eksiklikler, ilac ve asi gibi tibbi malzemelerde ve kulube, tente, branda, hatta su-yemek kabi gibi merkezin genel kosullarini etkileyecek cok temel ihtiyac kalemlerinde de gorulur. Ve tum bu eksikliklerin giderilmesi icin cogu yonetim herhangi bir girisimde bulunmamaktadirlar.

Iste bu noktada, barinaklardaki gonulluler veya barinak ziyaretleri yapan hayvanseverler diger kisi veya orgutlerden yardim istemek zorundadirlar. BGD olarak calismaya basladigimiz ilk gunden beri, oncelikle bu merkezlerdeki hayvanlarin refahi, ikinci olarak merkezlerin devamli gonullulerinin karsilastiklari zorluklarin asgariye indirilmesi icin barinaklara yardim etmeye calisiyor, en az sokaktaki sahipsiz hayvan kadar (hatta belki daha fazla) zorluk ceken barinak hayvanlari icin kamuoyunda baski ve bilinc olusturulmasi adina calismalar yaparken de, bu merkezlerdeki sahipsiz hayvanlarin yasamlarinin desteklenmesi icin barinaklara destek olma sorumlulugumuzu yerine getirmeye calisiyoruz.

Turkiye’deki Barinak, Bakimevi ve Rehabilitasyon Merkezleri’yle ilgili detayli bilgiler icin: http://www.barinak.gen.tr sitemizi ziyaret edebilirsiniz.

Son olarak, evcil hayvan sahiplerine bir hatirlatma yapmak istiyoruz:
Barinaklar, herhangi bir nedenden dolayi ayrilmak zorunda kaldiginiz evcil hayvaninizi birakabileceginiz “pansiyonlar” veya “evcil hayvan otelleri” degildir.
Buralara biraktiginiz hayvanin yasaminin kisalacagini ve yasayacagi zamani da cok hosnut gecirmeyecegini lutfen unutmayin.